Adres frankrijk
happy X-mas
Eerste week
Gepakt en bijna…
\"Les Trois…
Mijn toekomst
Home is where…
One week left..
Cruise naar…
Summercamp is…
Summercamp Gwynn…
Zuid-Amerika…
Telefoon stuk...
Rio de Janeiro
Soccer madness…
Ilha de Santa…
Cataratas del…
Laatste week…
Update Buenos…
Adres Buenos…
Buenos Aires!!
Op naar Argentinie
Een stad.. eindelijk..…
This was Bolivia,…
La Paz... What…
Cuy al horno
The Sacred Valley,…
Highlights van…
From the Mountains…
Op weg..
Klaar voor de…
Tsunami alarm…
Moving to appartment…
Phonenumber…
Eerste week…
Eerste indruk..
Aangekomen in…
Afgestudeerd!!
Update van de…
adres in Peru
Ticket geboekt
Mijn plan..
Reizen Aan mijn 6 weken Huanchaco komt over een paar dagen een einde, dan gaat het ‘echte’ backpacken beginnen. Hier hebben we nog in luxe geleefd in een mooi appartement met vrijwel alles tot onze beschikking. Ik zeg vrijwel alles. want warm water hebben we niet. Ik kijk uit naar de dag dat ik eindelijk weer eens een warme douche zal hebben.
Het project is niet geweest wat ik ervan verwacht had, het was de bedoeling dat ik 3 ochtenden in de week bij de surfschool ging helpen en dan met de weeskinderen van Mundo de Ninos ging helpen met surfen. Daarvoor en erna nog een uurtje in de surfschool om een handje te helpen. Het surfen met de kids was erg leuk! Lekker in het water en ze een beetje helpen en duwen, maar de tijd dat ik in de surfschool aan het helpen was was minder leuk. Diegene van wie de surfschool was Juan Carlos (zoals ze allemaal hier heten) had een klein beetje andere ideeën van wat een vrijwilliger moet doen. Dit bedoel ik niet in een rare zin (of misschien ook wel) maar behalve wetsuits en licras repareren vond hij ook wel dat ik zijn muren kon verven; dit natuurlijk geheel op eigen kosten want wij Europeanen zijn rijk. En de toiletten/ douche schoonmaken bijvoorbeeld. Kijk ik ben best wel wat gewend en wil heus wel werken, maar sommige dingen gaan gewoon te ver. Helemaal omdat je het vrijwillig doet en dat vergeten ze soms. Na een week ben ik alleen nog maar gekomen om met de kinderen te surfen en niet meer ervoor of erna.
De andere 2 middagen heb ik geholpen bij Cerrito de la Virgen, het dorpje wat hoger/boven Huanchaco ligt met hele arme mensen. Er was daar een skatebaan gemaakt waar de kinderen konden spelen. Ook heb ik daar met de vrouwen een paar keer een flink potje Volleybal gespeeld. De mensen daar zijn zo arm, leven in echte krotjes in het zand, het is een behoorlijke stoffige boel daar. Er is wel elektriciteit, maar geen stromend water.
Uiteindelijk heb ik korter vrijwilligerswerk gedaan dan gepland, dit omdat ik samen met Joyce ga reizen. Wel heb ik mijn certificaat vorige week al gekregen en staat erop dat ik heb gewerkt de maanden Januari-Februari-Maart. Tja dat komt ervan als de organisatie een beetje warrig is.
Dit over het project, dan nu onze reis. De afgelopen dagen zijn we al flink bezig geweest met het uitzoeken waar we precies heen willen en we hebben een grof plan. Het zal vast en zeker nog veranderen, maar de plaatsen waar we absoluut naar toe willen zijn de volgende;
Van Trujillo naar Huaraz (daar gaan we een tocht doen in de bergen 1,2 of 3 dagen)
Lima
Nazca (bekend van de nazca lines en het sandboarden)
Arequipa
Lake Titicaca
Puno
Cusco
Machu Picchu (die volgens de laatste berichten weer open gaat 29 maart :D!)
Terug naar Puno
Dan de grens over naar Bolivia
La Paz
Oruru
Sucre
Uyuni (de zoutvlaktes)
Met de trein door naar Chili
Via Santiago naar Argentinië
Voorlopig is dit denk ik wel even genoeg, we hebben ons voornamelijk geconcentreerd op Peru en Bolivia. We denken dat we rond 3-3,5 week in Peru zullen zijn. Het hangt ook een beetje af van Machu Picchu, want die willen we echt niet laten schieten. Dus hopelijk gaat die echt open op de geplande datum. Daarna schat ik 1-1,5 week in Bolivia.
Hier nog even wat bijzonderheden die het land het land maakt zoals het is:
* Kinderen worden gedragen/gesleept gewoon op de arm of in een soort van doek op de rug, geen gedoe met kinderwagentjes in bussen of op de straat. Respect voor de vrouwen.
* Bierflesjes terugbrengen kan alleen in dezelfde toco waar je ze hebt gekocht en owjah vergeet niet OOK alleen door dezelfde persoon die ze heeft gekocht, want ze onthouden iedereen! En 6 tegelijk terug brengen... vergeet het maar! 2,3 kan nog net.
* Het non stop getoeter van de taxi\'s , auto\'s en bussen. Ook is het hier waarschijnlijk heel stoer om je autoalarm te laten afgaan voor 5 minuten.
En vergeet niet het achteruit rijden waar ze allemaal verschillende deuntjes en melodietjes voor hebben. Dat is leuk toch?!
* De bussen waar een mannetje in de deuropening staat om te schreeuwen naar iedereen op straat of ze niet toevallig met de bus mee willen. Pau Pau pau Pau, Baja, Baja, baja. Dan nog iets wat opvallend is voor de locale bussen hier. Op bepaalde plekken moet er een papiertje gestempeld worden om te kijken of ze nog wel op tijd rijden. Er wordt ernaartoe gerend door het mannetje die in de bus staat, hij stempelt en als er tijd over is, of ik denk dat we dan te vroeg zijn loopt hij heel langzaam terug naar de bus en rijden we vervolgens met 10km per uur op de weg weer verder. Bij het volgende stempelplekje moeten we misschien weer haasten en word er geschreeuwd en racen we over de weg. Of ze staan gewoon even een paar minuten stil, ook heel normaal!
* Waarom ze nog de moeite hebben gedaan om strepen op de weg te zetten weet ik niet. De weg is gewoon en racebaan en inhalen kan aan alle kanten, zelfs met een klein autootje ga je er toch gewoon middenin tussendoor.
Richting aangeven doe je niet met een knipperlicht, je toetert gewoon en steekt je arm uit het raam.
* De ongelofelijke hoeveelheden straathonden die hier rondlopen, ze zijn erg zielig maar ook behoorlijk vies. Verder heb je er geen last van, ze lopen op straat maar gaan je uit de weg. Wat toch wel zo een schattig hondje is, is de typische \'Peruvian dog\' (Not!) Ook ergens op de foto\'s te zien. Ze zijn kaal, heel ruw, lelijk, niet aaibaar en hebben soms een belachelijk kuifje.
* Dan de mannen, daar kan ik denk ik wel een heel A4tje over vertellen. Ze zijn vervelend, schreeuwen naar je; Guapa, Bueno, where are u from in gebrekkig Engels en ga zo maar door. Je went eraan en leert het om het te negeren. Dat is de cultuur hier en heel normaal. Ook als je denkt dat je een keer normaal in gesprek bent met iemand, nou vergeet het maar! Het eindigt altijd hetzelfde ze willen \'iets\' van je! Welk zinnetje wij met ze allen echt niet meer kunnen horen is; But I\'m not like all the other Peruvian guys!
(yeah right!) Gelukkig weten wij wel beter.
* De Peruanen die geen afspraken kunnen maken, ze komen standaard te laat, je mag blij zijn als dat \'maar\' 20 minuten zijn.
* Denk maar niet dat je na het stappen ( 5,6 uur s\'ochtends) nog iets te eten kan vinden, we werden raar aangekeken en uitgelachen... hahah eten? vanaf 7 uur kan je weer ergens ontbijten. Waar zijn die MAC\'s en snackbars nou.....
Voorlopig zal dit even het laatste berichtje zijn, ik weet niet wanneer ik weer in de gelegenheid ben om weer iets te plaatsen. We vertrekken zaterdag 13 maart met een nachtbus naar Huaraz. Het duurt ongeveer 9 uur met de bus. Ik denk dat als we in Lima zijn aangekomen we weer wat beschikking hebben over internet. Ik wissel mijn NL kaart zo ongeveer 2x per dag, dus mocht er iets binnenkomen dan lees ik dat.
De aankomende week hoeven we met zijn allen niet meer te werken, en hebben we een hele planning gemaakt. (Sannah, Joyce en ik)
Vandaag gaan we naar een zwembad in Trujillo en Mac Donalds eten. Morgen naar Chicama waar s\'werelds langste golven zijn om heel de dag te surfen.
Dinsdag is een rustdagje met spaanse les en surfen en ergens wat eten.
Woensdagavond komt Sannah\'s moeder aan in trujillo, met in haar koffer Pindakaas, paaseitjes, stroopwafels en drop! :D
Donderdag ook beetje surfen, busticket in Trujillo kopen en voor het eerst mijn kleding maar laten wegbrengen naar een wasserij. Vrijdag surfen, en Sunkella night!
Zaterdag brak zijn, schoonmaken, opruimen en mijn lieftallige maatje (backpack) weer ingepakt krijgen. Owjah we hebben ook nog een uurtje zonnen per dag ingecalculeerd! We gaan genieten van ons laatste weekje hier!
Puck: laat me weten zodra je meer weet! You know what I\'m talking about!
Es: take care in Thailand en niet al te zwart worden.. :P
Saar: succes met de laatste loodjes
Lau: ik heb ook weer van camp gedroomd, opeens kwam je aanlopen als verrassing :D
Kyano: het duurt nog even maar mocht ik niet in de gelegenheid zijn om je te feliciteren ik ben je niet vergeten
Gerdien: ga maar vast sparen voor Azië ( ow en Zuid-Afrika natuurlijk!)
Jamie: wanneer hebben we een skypedate??
Moeders: niet teveel zorgen maken!
Veel liefs en kusjes!