Startpagina ←

Berichten overzicht

Facebook berichten

Reistweets

Laatste foto's

From the Mountains to the desert

Reisverslag van Peru, geschreven op 17 maart 2010

Ik ben erachter gekomen.. trekken in de bergen is niet voor mij weggelegd.

Vanuit Trujillo hadden we de nachtbus genomen naar Huaraz waar we rond 8 uur s\'ochtends aankwamen. Huaraz ligt op een hoogte van 3000M en aangezien wij Nederlanders niet gewend zijn aan hoogtes hadden we daar gelijk last van. 1 trap omhoog met een backpack, uitgeput en met een hartslag die 2 keer zo snel ging als normaal kwamen we boven. Eerst maar even uitrusten en slapen.

De dag van de \'track Laguna 69\'
Na een aantal overwegingen en verhalen van medereizigers hadden we besloten om toch \'maar\' 1 dag een tocht te gaan doen in plaats van 2 of de bekende \'Santa Cruz\' track van 4 dagen. Er werd ons verteld dat de Laguna 69 een mooie wandeling was langs/tussen de bergen en langs prachtige Laguna\'s. Prima idee, dat kunnen we wel aan!

Vanuit Huaraz vertrokken we met een busje we moesten namelijk eerst nog 2,5 uur rijden naar een hoogte van 3900M waar we zouden uitstappen om met onze tocht te beginnen. De weg was tja hoe zal ik het noemen.. hobbelig en bochterig, maar de omliggende omgeving en de bergen waren erg mooi.
Het eerste gedeelte lopen ging prima, een beetje tussen soort van weilandjes met koeien en stieren die uit alle hoeken tevoorschijn kwamen. Maar toen kwam het.. een gigantische berg! Die moesten we omhoog. Onze gids zei nog, no es plano ( plat zigzaggend omhoog) wat de Peruanen onder plat verstaan weet ik niet, maar voor ons was het gewoon non-stop omhoog lopen. Na 2 uur lopen waar Joyce en ik op verschillende plaatsen al een soort van kleine inzinking hadden gehad verscheen er opeens nog een berg die we óók nog eens over moesten! Mas o menos 30min (als er mas o menos wordt gezegd betekend dat minstens het dubbele) nog eens omhoog. Je benen zijn zwaar, ze willen niet meer bewegen, het lijkt of er een hele bus aanhangt, en toch ga je door. (dankzij elkaar) Geklommen naar een hoogte van 4600M komen we er na 3 uur toch aan: Laguna 69. Een helder blauwe lake tussen omliggende besneeuwde bergen met hier en daar een waterval. Prachtig om te zien inderdaad en blij dat we waren dat we het hadden gehaald!
Nu komt het leuke nieuws, we mogen weer terug, dezelfde weg, maar dit keer naar beneden :D Blij dat we waren dat we na 2 uur teruglopen de weg hadden bereikt waar we werden afgezet.
Toen was onze gids opeens weg.. nergens te bekennen.. bleek dat hij ergens aan het kijken was of ons busje dat ons zou ophalen al was geweest. (al geweest?!! Excuse-me?? dat kan ook echt alleen weer in dit land gebeuren!) En inderdaad hij was 15min geleden al weggegaan, er werd niet gewacht. Dus daar sta je dan midden in the middle of nowhere tussen de bergen en de donkere lucht van de schemer en de avond komt al dichterbij. Geen 10min later begon het inderdaad te regenen. Great! Onze gids vertelde ons geen probleem er komen genoeg auto\'s de berg af en \'mas o menos\' 5 uur komt er een bus.
De moed zakte in/door mijn schoenen... na een uur wachten en maar 2 auto\'s gezien die ons NIET mee wilde nemen zijn we maar begonnen met teruglopen. We konden verder toch niets doen. De hobbelige en bochterige weg veranderde binnen een half uur in een modder slippery weggetje.
Nog een uur later en wat komt er aan in de verte?!! Jaaah het is een bus!
Wat waren we blij toen we mee mochten en hij ging nog direct naar Huaraz ook! Nat, koud, uitgeput en zwaar vermoeid zaten we nog 2,5 uur in de bus.
Aangekomen bij het hostel konden we nog net een warme ( ja je leest het goed.. een WARME) douche nemen en toen snel naar de bus. Want om 22.00 hadden we een bus naar Lima.

Dit was onze eerste ervaring met de bergen en hoe mooi het misschien ook was, we gaan dit geen tweede keer doen. Ook zullen we de 4-daagse Machu Picchu inruilen voor de 2-daagse. (mits dat al haalbaar is vanwege de werkzaamheden en de drukte rond Pasen)

In Lima hadden we gelijk een bus door naar Ica. Ica is een stad midden in de Atacama woestijn waar de zon altijd schijnt te schijnen. Vanuit Ica waar het weer heerlijk tropisch warm was gelijk de taxi in naar Huacachina. Een Oase middenin de zandduinen. Wat een verschil met de bergen, omringd door zand, hoogstaande zon en tropisch warm.
Hier gaan we vanmiddag sandboarden... oftewel.. zandhappen!

Reacties

Naam

Emailadres

Jouw reactie